Muzyka zakorzeniona w tradycji, a jednocześnie pełna romantycznej ekspresji — koncert z cyklu „Filharmonia w Królewskiej”, który odbędzie się 17 maja, połączy dwa arcydzieła XIX wieku. W programie znajdą się utwory inspirowane folklorem i narodową stylistyką: pełen młodzieńczej pasji koncert Fryderyka Chopina oraz barwna, melodyjna symfonia Antonína Dvořáka. Wystąpi Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej dyrygowana przez Rubena Silvę, a także pianista Tomasz Marut. Bilety w cenie 40 złotych (normalny), 20 złotych (ulgowy) i 5 złotych (dla uczniów Zespołu Szkół Muzycznych) są dostępne na stronie bilety.filharmoniasudecka.pl oraz na godzinę przed koncertem.

W programie wieczoru znajdzie się I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 autorstwa Fryderyka Chopina, skomponowany w 1830 roku i zadedykowany pianiście oraz kompozytorowi Friedrichowi Kalkbrennerowi. Prawykonanie utworu odbyło się 11 października 1830 roku w Warszawie, z udziałem samego kompozytora jako solisty. Paryska premiera w 1832 roku spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności. Zgodnie z praktyką koncertów utrzymanych w stylu brillant, w pierwszej części nie pojawia się kadencja — wirtuozowski charakter całego dzieła czyni solowy popis zbędnym. Szczególną rolę odgrywa część druga, utrzymana w nastroju nokturnowym. O Romanzy Chopin pisał: „Adagio od nowego koncertu jest E-dur. Nie ma to być mocne, jest ono więcej romansowe, spokojne, melancholiczne, powinno czynić wrażenie miłego spojrzenia w miejsce, gdzie stawa tysiąc lubych przypomnień na myśli. Jest to jakieś dumanie w piękny czas wiosenny, ale przy księżycu”. Utwór, który powstał, gdy kompozytor miał zaledwie dwadzieścia lat łączy elementy klasycznej formy z romantyczną wrażliwością, zapowiadając indywidualny styl Chopina i jego późniejszą pozycję w historii muzyki.

Następnie usłyszymy VIII Symfonię G-dur op. 88 Antonína Dvořáka — jedno z najwybitniejszych dzieł kompozytora. W jego twórczości szczególne miejsce zajmują utwory orkiestrowe, zwłaszcza symfonie. Choć napisał ich dziewięć, największą popularność przyniosły mu te inspirowane folklorem czeskim — z charakterystycznym wykorzystaniem melodii ludowych i rytmów tańców narodowych — dzięki którym stawiany jest obok Bedřich Smetana jako kompozytor narodowy. Dzieło to wyróżnia się przede wszystkim niezwykłym bogactwem melodycznym i swobodą formy. Pierwsza część rozpoczyna się nieco elegijnym, marszowym tematem, który stopniowo rozwija się w efektowny finał. Druga natomiast przynosi wyciszenie i refleksyjny nastrój, przywodzący na myśl wolne ogniwo symfonii Z Nowego Świata. W trzeciej części kompozytor nawiązuje do tradycji tanecznej, tym razem sięgając po rytm walca. Finał stanowi zaś wyjątkowe połączenie różnych form — odnaleźć tu można elementy allegra sonatowego, ronda oraz cyklu wariacyjnego, zintegrowane w spójną i dynamiczną całość. Utwór powstał w ciągu zaledwie dwóch miesięcy i od czasu premiery w lutym 1890 roku cieszy się niesłabnącą popularnością. Szybko zyskał przychylność czeskiej publiczności i w ciągu kilkunastu miesięcy trafił do Wiednia, gdzie również doceniono kunszt artysty.

Program:
Fryderyk Chopin – I Koncert fortepianowy e-moll op. 11
Antonín Dvořák – VIII Symfonia G-dur op. 88

Wykonawcy:
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej
Ruben Silva – dyrygent
Tomasz Marut – fortepian