Pięć polskich dziewczyn wyjeżdża do Abu-Dhabi, miasta zesnów, aby prowadzić tam niezobowiązujące życie za wielkie pieniądze. Niespodziewają się, że za złotą zasłoną kryje się świat mroczny i niebezpieczny…

Dziewczyny z Abu-Dhabi to niegrzeczna opowieśćdla dorosłych, baśń o marzeniach, które mogą nas zaprowadzić w sam środekmrocznej pustyni. Komedia zmieszana z horrorem, farsą i musicalem. To wyprawa wnieobecne dotąd na scenie w Legnicy rejony teatru. Gra z konwencjami, ale teżzjadliwa satyra na współczesny świat popkultury. Widowisko, które w obliczuwydarzeń na Bliskim Wschodzie nabiera zaskakującej aktualności. To spektakl,który rozpoczyna się jak komedia, aby krok po kroku odsłonić drugie dno izakończyć się dramatem. To teatr, który miesza konwencje, ryzykuje, wytrąca zwygody i nie daje się zaszufladkować. Energia stand-upu spotyka się tu zliryzmem, a śmiech bywa nagle przecięty czymś, co boli – bo pod rubasznościąkryje się opowieść o samotności, egoizmie i ucieczce w fatamorgany.

Abu-Dhabi nie jest reportażowym „prawdziwym miejscem”, tylkofantazją: miastem z folderów, falsyfikatem i mitem o krainie łatwego szczęścia– „raju”, w którym z czasem coraz wyraźniej widać mechanizmy zniewolenia ipustkę emocjonalną. Twórcy świadomie grają stereotypami (i tymi, którzy ichużywają), doprowadzając je do absurdu, by uruchomić śmiech, a potem zapytać, cowłaściwie próbujemy pod nim ukryć. Przenosimy się na daleką pustynię, do świataszejków, innej kultury, ale wciąż pozostajemy w Polsce. Bo to historia o nas, onaszych pragnieniach, iluzjach.

Dziewczyny z Abu-Dhabi to propozycja dla widzów,którzy lubią, gdy teatr jest nieoczywisty i bezpiecznie-niebezpieczny: najpierwkusi rozrywką, potem przestawia myślenie, a na koniec zostawia z pytaniami oto, czym dziś zastępujemy miłość, jak opowiadamy sobie własne ciało i dlaczegonawet najlepiej wymyślone raje potrafią zamienić się w piekło.

Po "Komedii obozowej" z roku 2012, "Lekcjitańca w Zakładzie Weselno-Pogrzebowym Pana Bamby" (2017) i "WodewiluLiegnitz" (2023) to kolejne widowisko w reżyserii Łukasza Czuja.
W spektaklu zobaczymy cały stały zespół aktorski Teatru w Legnicy.